MIKROKINEZYTERAPIA

Mikrokinezyterapia  działa skuteczniej od terapii manulanej czy osteopatii!

Mikrokinezyterapia jest stosunkowo młodą metodą pracy z ciałem (powstała w 1980r.) i całkowicie nowym podejściem jeżeli chodzi o Polskę. Mikrokinezyterapia powstała na bazie osteopatii i embriologii, a swoje miejsce znalazła tam, gdzie kończą się możliwości typowo manualnej pracy z ciałem. Technikę tą stworzyło dwóch francuzów Daniel GROSJEAN i Patrice BÉNINI i w porównaniu do wielu innych technik jej rozwój trwa po dzień dzisiejszy.

Podczas zabiegu terapeuta szuka napięć w ciele delikatnie „głaskając” ciało pacjenta.

Zabieg z Mikrokinezyterapii trwa około 45min. Podczas zabiegu pacjent pozostaje w ubraniu i leży na stole do masażu. Sam zabieg wygląda jak forma głaskania ciała, jednak mimo pozornie mało znaczących ruchów, terapeuta odnajduje w ciele wiele zablokowań.  Większość z tych blokad jest odpowiedzialna za zgłaszane dolegliwości przez chorego.

Ciało pacjenta leczy się samo włączając systemy autonaprawy.  

Po rozpoznaniu przyczyn napięć w ciele terapeuta stymuluje organizm do naprawy zablokowanych struktur. W praktyce napięte mięśnie czy ścigana ulegają rozluźnieniu, zablokowane narządy wracają do równowagi, a napięty układ nerwowy zaczyna z powrotem prawidłowo funkcjonować.

Mikrokinezyterapia dociera do przyczyny dolegliwości.

W trakcie zabiegu terapeuta szuka wszystkich powiązań mających wpływ na zgłaszane dolegliwości.  Ból pleców może być spowodowany napięciami w mięśniach, ale także zaburzeniami w funkcjonowaniu organów wewnętrznych lub pobudzonym układem nerwowym. Po znalezieniu przyczyny ciało wraca do równowagi i jeśli ból zniknie to nie ma potrzeby stosowania kolejnych zabiegów. Każdy problem z jakim zgłasza się osoba jest rozpatrywany indywidualnie. Czasami zabieg z Mikrokinezyterapii miesza się z innymi formami pracy manualnej. Pomaga to wyrównać napięcia lub rozluźnić ciało. Twórcy metody przewidują zabiegi w odstępach czasu około miesiąca. Praktyka pokazuje, że często u osób z dużymi problemami, regularne sesje przynoszą wymierne korzyści w poprawie funkcjonowania i redukcji bólu. Jedną sesję z Mikrokinezyterapii możemy porównać do kilku innych sesji stosowanych obecnie terapii.

Ciało po zabiegu potrzebuje czasu, aby wrócić do zdrowia/równowagi.

W większości przypadków już po ukończeniu zabiegu ból, z którym przyszła osoba, jest słabszy lub nie odczuwalny. Reakcje po zabiegu zależą w dużej mierze od rodzaju problemu. Standardowo ciało po sesji potrzebuje ok. 24-72h, aby powrócić do równowagi. Czas ten może ulec wydłużeniu w zależności od typu dolegliwości z jakimi przyszedł pacjent. Trwający pół roku stan zapalny potrzebuje od kilkunastu do kilkudziesięciu godzin, aby został usunięty. Reset napiętego układu nerwowego zazwyczaj trwa około 48h. Kolejną istotną rzeczą jest to, że podczas regeneracji ból czasami może się nasilić. Występuję to bardzo rzadko i często świadczy o bardzo głębokiej pracy ciała po zabiegu. W większości przypadków osoby czuja się normalnie, a ich dolegliwości ustępują. Ewentualne uwagi dotyczące reakcji po zabiegu udziela terapeuta.

W zależności od twoich dolegliwości czasami inna technika pomoże w szybszym wyjściu z choroby.

Mikrokinezyterapię można stosować bez ograniczeń we wszystkich jednostkach chorobowych. Lista możliwego wykorzystania tej terapii jest nie ograniczona.

Najważniejsze wskazania do terapii:

  • Dolegliwości kręgosłupa ( bóle, przepukliny, dyskopatie, zwyrodnienia itp.)
  • Dolegliwości czaszki (bóle, napięcia tkliwość, zawroty głowy)
  • Bóle głowy, migreny
  • Naciągnięcia, Zwichnięcia, naderwania mięśni, ścięgien itp.
  • Wspomagająco przy każdej chorobie przewlekłej
  • Bóle pleców różnego pochodzenia
  • Dolegliwości barków, łokci i ręki
  • Dolegliwości bioder, kolan i stóp
  • Dysfunkcje układu trawiennego
  • Problemy układu oddechowego włączając astmę
  • Bóle menstruacyjne, bezpłodność, problemy związane z przekwitaniem
  • Chroniczne zmęczenie
  • Stany pourazowe, włączając urazy sportowe
  • Depresje i objawy związane z długotrwałym stresem
  • Objawy bólowe niewiadomego pochodzenia oraz objawy chorobowe nie mające odzwierciedlenia w wynikach badań lekarskich

Wskazania do Mikrokinezyterapii

(rozwiń aby dowiedzieć się więcej)

Dzieci (rozwiń)

Działanie Mikrokinezyterapii u dzieci najczęściej polega na profilaktyce. Zabieg jest łagodny i bezbolesny, nie wymaga też dodatkowego sprzętu (oprócz stołu do masażu), dlatego ta terapia polecana jest szczególnie niemowlętom.

Nienarodzone dziecko, noworodek, niemowlę, wcześniak (rozwiń)

Pierwsze zabiegi, które wspomagają rozwój dziecka, mogą być wykonywane już w czasie ciąży. Stan zdrowia noworodka jest uzależniony od stanu zdrowia kobiety. W przypadkach, gdy na tym wczesnym etapie rozwoju dziecka pojawiają się urazy lub przeciążenia, mogą one powodować u noworodków min:

  • urazy okołoporodowe, zaburzenia rozwoju koordynacji i psychomotoryki
  • zaburzenia trawienia
  • zaburzenia snu
  • niepokój
  • problemy z ssaniem lub połykaniem
  • wzdęcia
  • wady postawy
  • wzmożone napięcia
Przedszkolak, uczeń (rozwiń)

Organizm noworodka ma wykształcony jedynie zaczątek układu odpornościowego, zwany odpornością wrodzoną (nieswoistą). Wraz ze wzrostem i rozwojem organizmu zmienia się także jakość odporności organizmu. Z początkowej odporności wrodzonej układ rozrasta się tworząc tzw. odporność nabytą (swoistą). Ostatnim okresem rozbudowy odporności organizmu jest okres dojrzewania w pełni funkcjonującego układu immunologicznego. Z tego względu wiek dziecięcy, przedszkolny i wczesnoszkolny to czas przeziębień i chorób zakaźnych. Na tym etapie rozwoju dziecka układ odpornościowy ewoluuje.

Mikrokinezyterapia może wcześnie zidentyfikować pojawiające się problemy i skutecznie im zapobiegać w następujących przypadkach:

  • choroby układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, przewlekle zapalenie błony śluzowej nosa, astma)
  • alergie
  • wady postawy
  • przewlekłe infekcje ucha
  • problemy z trawieniem
  • stany pourazowe i powypadkowe (np. niepokój po traumatycznych wydarzeniach)
  • moczenie nocne
  • ostre i przewlekle zakażenia dróg moczowych
  • trudności z koncentracją i w uczeniu się
  • problemy z zasypianiem, snem, bezsenność, bóle głowy
  • ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi), ADD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej)
  • zespoły psychosomatyczne, lękowe i depresje
  • dysleksja, dysgrafia, zaburzenia logopedyczne
Nastolatki (rozwiń)

Wiek nastoletni (11-19 rok życia) bywa trudny zarówno dla nastolatków, jak i ich rodziców. Młody człowiek staje przed wyzwaniami okresu dojrzewania, które dotyczą jego sfery fizycznej, psychicznej, emocjonalnej i społecznej. Rzadko kiedy czas ten przechodzi bezkonfliktowo, zaś młodzi ludzie często sami nie nadążają za przemianami, które zachodzą wewnątrz ich organizmów. Dlatego też u nastolatków dochodzi do poczucia osamotnienia i swoistego buntu przeciw całemu światu, a nawet przeciw samym sobie. Nastolatek, nie rozumiejący siebie i otaczającego świata, jest w stanie popełnić liczne życiowe błędy, których później naturalnie żałuje.

Zabieg mikrokinezyterapii w przypadku nastolatków może minimalizować objawy związane z następującymi problemami:

  • dojrzewanie (np. trądzik młodzieńczy, kompleksy dotyczące wyglądu)
  • zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, nadwaga, wychudzenie)
  • napady agresji i złości, autoagresja, depresja
  • nałogi (alkohol, narkotyki, papierosy, gry komputerowe)
  • problemy w kontaktach z rówieśnikami, izolacja, niskie poczucie wartość
Kobiety (rozwiń)

Organizm dorosłej, zdrowej kobiety podlega cyklicznym zmianom związanym z cyklem miesiączkowym. Samopoczucie kobiet w dużej mierze zależy od zmian hormonalnych, które wpływają na funkcjonowanie nie tylko jajników i macicy, ale całego ciała oraz psychiki. Warto uznać ten fakt i nie wstydząc się tego, ani z tym nie walcząc, znaleźć sposoby, by czuć się tak dobrze, jak to tylko możliwe. Należy również pamiętać, że regularna profilaktyka pozwala w porę wykryć wczesne stadium choroby, co w dalszej kolejności umożliwia skuteczne leczenie. Z byciem kobietą łączą się doznania i wspaniałe, i niezbyt przyjemne. Na szczęście, nawet jeśli tych drugich nie można całkiem uniknąć, zwykle udaje się je zminimalizować. I tu może być pomocna mikrokinezyterapia.

Do najpowszechniej występujących dolegliwości kobiecych należą:

  • zespół napięcia przedmiesiączkowego, bolesne miesiączkowanie, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz stany zapalne okolic intymnych
  • choroby sercowo-naczyniowe
  • bóle głowy, migreny
  • dolegliwości menopauzy
  • choroby układu płciowego i moczowego
  • przewlekłe choroby
  • oziębłość seksualna
Mężczyźni (rozwiń)

Mężczyźni mają skłonność do zapadania na pewne choroby częściej niż kobiety. Większość mężczyzn nie przejmuje się stanem swojego zdrowia. Gabinety lekarskie odwiedzają mniej chętnie niż kobiety. Panowie nie chcą okazywać słabości, często nie przyznają się do dolegliwości. Nie chcą myśleć ani rozmawiać o chorobie.

Siedzący tryb życia i źle dobrana dieta są przyczyną coraz częstszego występowania różnego rodzaju dolegliwości (np. błony śluzowej odbytu). Niestety wielu pacjentów wstydzi się szukać pomocy lekarskiej. Podobnie sprawa wygląda z tzw. „męskimi nowotworami”. Profilaktyczna wizyta w gabinecie urologa, zwiększa szanse na całkowite wyleczenie.

Mężczyźni więcej palą, używają częściej i więcej alkoholu, odżywiają się bardziej niezdrowo, są mało aktywni fizycznie, mają nadmiar pracy, krócej wypoczywają i mniej śpią. Najczęściej mężczyźni przychodzą na zabieg mikrokinezyterapii, ponieważ namawiają ich do tego żony lub gdy zauważą spektakularną poprawę zdrowia u najbliższych po zabiegach mikrokinezyterapii.

Do najczęstszych dolegliwości z którymi zgłaszają się mężczyźni na mikrokinezyterapię zaliczyć można:

  • choroby układu krążenia i serca np. nadciśnienie tętnicze, bóle w klatce piersiowej
  • dolegliwości andropauzy
  • otyłość OBPS – bezdech senny
  • choroby prostaty
  • choroby układu moczowego i odbytu
  • przewlekły kaszel
  • przewlekłe choroby
Sportowcy (rozwiń)

Przy zastosowaniu mikrokinezyterapii bardzo dobre efekty uzyskuje się, między innymi, w następujących przypadkach:

  • bóle spowodowane kontuzjami
  • przykurcze mięśni
  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu kostno-stawowego i kręgosłupa (np. rwa kulszowa, rwa ramienna, dyskopatie, zmiany degeneracyjne dużych stawów)
  • ostre urazy (np. kręgów szyjnych lub po operacji)
  • schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego (np. przepuklina dysku, skoliozy)
  • trudności z koncentracją
  • ostre lub przewlekłe choroby
  • zmęczenie
  • problemy układu wegetatywnego
Seniorzy (rozwiń)

Przejście na emeryturę to drastyczna zmiana dotychczasowego stylu życia. Samotność i poczucie wyobcowania osób starszych to dolegliwości, którym należy zapobiegać.

Każdy z nas chciałby zachować zdrowie jak najdłużej. Szczególnie, kiedy człowiek wchodzi w czas tzw. jesieni życia. Dlatego tak ważne jest, by prowadzić je według kilku zasad. Okres starzenia się nie powinien kojarzyć się tylko z chorobami i innymi dolegliwościami zdrowotnymi. Ważnym i niezwykle prostym do zastosowania aspektem, który chroni przed kłopotami ze zdrowiem, jest jak najdłuższe zachowanie aktywności fizycznej. Bez wątpienia najczęstszymi dolegliwościami, z jakimi borykają się osoby starsze, są te związane z układem ruchowym i krążeniowym. Z wiekiem poruszanie się sprawia coraz większe trudności. Nie da się ukryć, że problemy z poruszaniem się negatywnie wpływają na cały organizm osoby starszej. Ból krzyża czy „łamanie w kościach” to najczęściej występujące schorzenia w układzie ruchowym. Z wiekiem organizm wchłania coraz mniej składników odżywczych, w tym także wapnia, który jest odpowiedzialny za budowę kości, stąd trudności w poruszaniu się. Seniorzy częściej zapadają na choroby oczu (np. jaskra) i uszu. Częściej skarżą się na wahania i zmiany pogody, czy też skoki ciśnienia. Mają problem z nietrzymaniem moczu.  To tylko niektóre dolegliwości, na jakie coraz częściej skarżą się seniorzy.

Warto również dodać, że dolegliwości, jakie występują u osób starszych, mają także związek z płcią.